Porcelana

Zeszkliowiona cermika o białym, delikatnym czerepie przepuszczającym światło, w przeciwieństwie do fajansu – porowatego, nieprzeźroczystego i bardziej chropowatego. Różnica między porcelaną a kamionką, innym rodzajem ceramiki szkliwionej, jest mniej wyraźna. W Chinach mianem porcelany określa się ceramikę, które uderzona wydaje charakterystyczny, dźwięczny ton, na Zachodzie natomiast uważa się, że wyróżnia ją przeźroczystość czerepu. Trzy główne rodzaje porcelany to: prawdziwa, miękka oraz kostna. Ceramikę tę po raz pierwszy wyprodukowano w Chinach – w formie prymitywnej za czasów dynastii Tang, a w dojrzałej, najlepiej znanej na Zachodzie, za panowania dynastii Yuan. Twarda porcelana bo tak też inaczej się nazywa prawdziwą, powstaje ze sklejenia, startego na proszek i zmieszanego z kaolinem. Podczas wypalania w temperaturze około 1450 stopni Celsjusza, skaleń ulega zeszkliwieniu, a kaolin zapewnia zachowanie kształtu przedmiotu. Próby naśladowania przezroczystych chińskich wyrobów przez średniowiecznych ceramików europejskich, doprowadziły do odkrycia porcelany sztucznej, czyli miękkiej.